Category Archives: Novas

MIGRACIÓNS E CRISE HUMANITARIA NO MEDITERRÁNEO

Mércores 28 Agosto 2019

O incumprimento da obrigación dos estados europeos de protexer e respectar o dereito á vida das persoas migrantes e refuxiadas pon de manifesto a necesidade de políticas migratorias garantes dos dereitos humanos. As entidades asinantes reivindican unha gobernanza migratoria respectuosa cos dereitos humanos e que garanta a mobilidade humana. A Asociación Diversidades Acolle, como membro de Red Acoge, asina o seguinte comunicado.

A actual política migratoria dos países europeos e da propia Unión Europea ten como principal obxectivo o peche de fronteiras e o bloqueo á libre circulación de persoas. Ao mesmo tempo, a falta de alternativas a estas políticas migratorias obriga á entrada clandestina ao continente e, portanto, empuxa a miles de persoas a arriscar a súa vida nunha fronteira ou no mar. No primeiro semestre do ano 2019 máis de 800 persoas perderon a vida no Mediterráneo, a pesar de ser o de menor intentos de cruzalo nos últimos 3 anos, por tanto non hai unha crise de chegadas como se está a dicir, senón unha crise de mortes e omisión de socorro.

Son moitos os factores de expulsión que levan a unha persoa á decisión de deixar o seu país, todos relacionados coa pobreza, a desigualdade, a violencia, a discriminación, o cambio climático e a mala gobernanza. A resposta por parte dos Estados membros ás correntes migratorias foi, até agora, aumentar progresivamente os obstáculos á mobilidade con políticas de represión e disuasión que pon o foco na seguridade das fronteiras e non en dar trato humano aos migrantes e protexer os seus dereitos.

As actuais políticas migratorias dos países europeos son un claro exemplo ao ter como principais alicerces a militarización, a disuasión e a externalización do control das fronteiras. A eliminación de misións de procura e rescate de persoas no mar, a criminalización da solidariedade, o peche dos portos ás embarcacións que salvan vidas no mar, a brutalidade policial nas fronteiras, o pago de millóns de euros a países como Libia, Turquía ou Marrocos para que bloqueen nas súas fronteiras ás persoas migrantes forman parte desta táctica de ameaza directa para impedir que estas persoas cheguen aos países europeos.

Fronte ás operacións de salvamento e asistencia humanitaria como o Mare Nostrum, que en tan só 18 meses logrou rescatar a case 100.000 persoas migrantes, recuperar 499 corpos e deter a 728 traficantes; actualmente a UE prioriza a xestión e garda de fronteiras a través dunha moi limitada acción da axencia europea Frontex, aínda que a evolución do orzamento desta Axencia foi incrementándose nestes anos para centrarse na vixilancia das fronteiras, mentres que o orzamento para Salvamento Marítimo conxélase e mesmo se reduce. O rescate de persoas no mar é un labor imprescindible e resulta indigna a omisión ao socorro por parte da Unión Europea, deixando morrer por centos de persoas que tentan cruzar o Mediterráneo. Os Estados han de garantir a axuda a calquera persoa en perigo no mar, sen distinguir por razóns da nacionalidade, o status particular do individuo ou as circunstancias nas que se atopa.

Ante este grave incumprimento das obrigacións internacionais dos Estados con relación a proporcionar socorro e axuda humanitaria e a crise de gobernabilidade da UE, son as organizacións da sociedade civil as que salvan vidas. ONGs formadas por cidadáns e cidadás da Unión Europea que representan todo aquilo que motivou e ilusionou o proxecto europeo de unión nos seus inicios: dignidade humana, solidariedade e conciencia social e que agora nin a UE nin os gobernos dos seus países integrantes parecen lembrar nin practicar. Por iso, débese recoñecer o traballo encomiable e vital que fan. Con todo, a criminalización e persecución destas organizacións forma parte da táctica de disuasión seguida polos Estados, que pretenden poñer fin ás súas accións aducindo que o salvamento crea un factor de atracción, chegando a tipificar como delito esta acción. Unha UE na que non sexa básica a protección da vida de calquera ser humano é unha Unión Europea que non está pensada para as persoas e, por tanto, pon en perigo o concepto de dereitos sociais que proclamaba nos anos da súa fundación para todas e todos.

Como sinalou o Relator Especial de Nacións Unidas sobre os dereitos humanos dos migrantes “A imposición de limitacións á mobilidade é parte do problema e non da solución. A tráxica morte de migrantes en tránsito puxo clara e visiblemente de manifesto a continua ineficacia da xestión das fronteiras… A única solución é adoptar políticas migratorias ben xestionadas que faciliten a mobilidade das persoas migrantes e proporcionen aos Estados os controis de fronteiras que necesitan”.

As fronteiras internacionais non poden converterse en zonas de exclusión ou excepción das obrigacións dos dereitos humanos. Os Estados teñen dereito a exercer a súa xurisdición nas súas fronteiras internacionais, pero deben facelo conforme ás súas obrigacións nesta materia. Os Gobernos non cumpren a obrigación de protexer o dereito á vida de acordo co dereito internacional dos dereitos humanos e o dereito internacional humanitario, realizando violacións sistemáticas dos dereitos humanos nas súas fronteiras, pisando o dereito ao asilo, a protección de menores de idade e de vítimas de trata, e negando a cidadanía a millóns de persoas que son desposuídas dos seus dereitos polo feito de non ter a súa situación administrativa en regra.

Por todo iso, sen facer unha lectura limitada e a curto prazo, débese ter unha gobernanza migratoria respectuosa cos dereitos humanos das persoas e que garanta a mobilidade humana. Ante a dramática situación de miles de persoas que morren no mar, a Unión Europea non pode permanecer impasible e debe levar a cabo unha acción máis sólida, máis predicible e coordinada, con principios, valores e identidade.

As entidades asinantes, ante esta situación, que non se trata dun feito novo, e ao auxe e influencia do populismo xenófobo queremos apelar á responsabilidade e solidariedade dos Estados para que promovan unha política migratoria que protexa os dereitos humanos e liberdades fundamentais en materia de asistencia e acollida, que combata as causas reais das migracións e constrúa convivencia.

Entidades asinantes do comunicado:

  • AcciónEnRed Andalucía
  • Aculco Asociación Sociocultural y de Cooperación al Desarrollo
  • AESCO (América, España, Solidaridad y Cooperación).
  • AAHR No Borders (Asociación Humanitaria de Ayuda al Refugio)
  • Almería Acoge
  • AME Valencia
  • APDH (Asociación Pro Derechos Humanos de Andalucía)
  • ASAD (Asociación Solidaria Andaluza de Desarrollo)
  • Asamblea Feminista Unitaria Granada
  • ASCUA (Asociación Solidaria de Cooperantes Universitarios Andaluza)
  • ASNUCI (Asociación de Nuevos Ciudadanos por la Interculturalidad)
  • ASPA (Asociación Andaluza por la Solidaridad y la Paz)
  • Asociación AYUMEN de Ayuda al menor de Córdoba
  • Asociación de Venezolanos Amigos del Mundo (AVAM)
  • Asociación Marroquí para la Integración de los Inmigrantes
  • Asociación Primero Vivienda Granada
  • CIC-BATÁ
  • Colegio Profesional de Educadores/as Sociales Extremandura
  • Comité Oscar Romero de Cádiz
  • Comunidades Cristianas Populares de Andalucía
  • Comunidades Cristianas Populares de Granada
  • CONGRA (Coordinadora Granadina de ONGDs)
  • Consejo Andaluz de Colegios Profesionales de Trabajo Social
  • Coordinadora 12D En pie de Paz
  • Ecos do Sur
  • Emigrados Sin Fronteras
  • Entreculturas
  • Federación Andalucía Acoge
  • Federación de Asociaciones de Inmigrantes de Bizkaia Fedaib
  • Federación de SOS Racismo
  • Federación Red Acoge
  • Foro Galego de Inmigración
  • Fundación Centro Persona y Justicia
  • Fundación Cruz Blanca
  • Fundación Sevilla Acoge
  • Grupo Cristiano de Acción y Reflexión de Cádiz
  • Irídia, Centro por la Defensa de los Derechos Humanos
  • Itaka Escolapios
  • Jóvenes pensionistas
  • Las organizaciones sociales de redes Interculturales
  • Madre Coraje
  • Mujeres del Mundo Cádiz Conil
  • Munduko Emakumeak Mujeres del Mundo Babel
  • Ojos del Sur
  • Ongi Etorri Errefuxiatuak Bizkaia
  • Oxfam Intermón Granada
  • Plataforma Ciudadana Zona Norte de Granada.
  • Plataforma metropolitana de Granada para la defensa de las pensiones públicas
  • PROEMAID (Asociación Professional Emergency Aid)
  • Provivienda
  • Proyecto Iusmigrante
  • PSICABIS (Asociación Psicología para el cambio y el bienestar social)
  • Red de Acogida del Puerto
  • Red de Economía Alternativa y Solidaria de la región de Murcia.
  • Red Educativa El Varco del Exilio
  • ​Red Española de Inmigración y Ayuda al Refugiado
  • Red Granadina por el Refugio y la Acogida (Redgra)
  • Red Interlavapiés
  • Salud Entre Culturas
  • Semillas de Esperanza
  • Senderos de Maíz
  • Servicio Jesuita a Migrantes (SJM)
  • Sindicato de Periodistas de Andalucía
  • Unión Provincial de CCOO-Granada
  • Unión Provincial UGT Granada
  • Vejer Sin Fronteras

Por unha sanidade universal

Un ano despois do Real Decreto-Lei 7/2018

A Asociación Diversidades Acolle, como membro da federación Red Acoge, participa activamente en REDER para mellorar o acceso á saúde da poboación inmigrante. Co gallo do aniversario do Real Decreto-Lei 7/2018 consideramos oportuno compartir este manifesto:

31/07/2019. – Hoxe cúmprese xusto un ano desde a entrada en vigor do Real Decreto-Lei 7/2018 de 27 de xullo, sobre acceso universal ao Sistema Nacional de Saúde. Tras máis de seis anos de loita contra a exclusión sanitaria, inxusta e inxustificada, as organizacións da sociedade civil demos a benvida ao anuncio da entón Ministra Carmen Montón de recuperar o dereito á saúde como núcleo esencial do sistema sanitario e garantir este dereito a todas as persoas para que ninguén quede atrás. Lamentablemente, a realidade 365 días despois dista moito de parecerse a aquela declaración de intencións.

Desde o mesmo momento en que o Ministerio nos trasladou o primeiro borrador do novo Real Decreto-Lei, as organizacións hoxe aquí presentes alertamos que o texto era excesivamente ambiguo, non abordaba algunha das situacións de exclusión máis graves e mesmo abría a porta á desprotección das persoas en situación de maior vulnerabilidade. Por desgraza, as nosas advertencias caeron en saco roto, e o Goberno optou por aprobar unha lexislación insuficiente que non serviu para derrubar o muro da exclusión sanitaria. Hoxe, un ano despois estamos aquí para facer visible e denunciar que en España segue vulnerándose o dereito á saúde de moitas persoas.

Estamos ante a evidencia dunha situación de vulneración do dereito á saúde que aínda non foi resolta. Desde a entrada en vigor do RDL 7/2018, tivemos constancia polo menos de 1.358 casos entre os que se contan 55 mulleres embarazadas; 116 menores de idade, 44 solicitantes de asilo, 85 facturacións en urxencias, 35 persoas reagrupadas ou 626 persoas que non puideron ver recoñecido o seu dereito como consecuencia das barreiras administrativas existentes. Así mesmo, e como resultado destas exclusións, non foron debidamente atendidas enfermidades tan graves como 23 casos de cancro, 22 casos de enfermidades cardiovasculares, 24 casos de diabetes, 21 casos de hipertensión, 12 casos de VIH ou 14 casos de saúde mental grave. As cifras resultan elocuentes: non se trata de casos illados, senón dunha profunda falla do sistema que urxe corrixir.

As organizacións lamentamos que desde o Ministerio se ignoraron repetidamente as suxestións e recomendacións que de forma reiterada trasladamos desde a sociedade civil. Como consecuencia, miles de persoas seguen sen poder acceder aos servizos básicos de saúde, e por tanto seguen sufrindo exclusión sanitaria no noso país. Por iso, debemos lembrar unha vez máis ao Goberno os compromisos adquiridos en virtude dos acordos internacionais sobre Dereitos Humanos, en particular as Recomendacións emitidas polo Comité de Dereitos Económicos Sociais e Culturais ao Goberno español en abril de 2018 que instan a adoptar as medidas necesarias para que as persoas migrantes teñan acceso aos servizos de saúde sen discriminación algunha.

É por tanto urxente e necesaria unha regulación integral e garantista, que sitúe no centro o dereito á saúde, e garanta o acceso ao sistema sanitario con cargo a fondos públicos e en condición de igualdade a todas as persoas que viven en España, sen distinción de ningún tipo. Só así poderemos chamar ao noso Sistema Nacional de Saúde universal, facendo realidade a intención manifestada polo Ministerio hai un ano. É hora de derrubar o muro da exclusión sanitaria dunha vez por todas.


Contra a trata de persoas

Día Internacional contra a Trata

Red Acoge

No Día Internacional contra a trata de persoas desde Red Acoge condenamos enerxicamente a explotación con fins de lucro que sofren millóns de persoas en todo o mundo e que constitúe un delito e unha grave ameaza para a dignidade e a integridade física das persoas. Denunciamos a persistencia e aumento desta grave vulneración de dereitos e a indefensión na que se atopan as vítimas.

Homes, mulleres, nenos e nenas poden ser obxecto de trata para fins moi diversos, como a explotación sexual e o traballo forzado. Tamén se detectou no Estado español vítimas de trata captadas con obxecto de exercer a mendicidade someterse a matrimonios forzados ou traballar para a industria da pornografía. A discriminación e a vulneración dos dereitos humanos son causa e efecto deste grave delito.

As persoas vítimas de trata permanecen ocultas e atemorizadas durante anos, sometidas a explotación de todo tipo, entre elas laboral e sexual por medo e falta de resposta dos poderes públicos en canto á protección e garantía dos seus dereitos. 

Os esforzos en perseguir este delito ven a miúdo invalidados cando os países restrinxen as vías legais e seguras de entrada ao seu territorio, o que provoca que as vítimas non poidan escapar dos seus captadores, que ademais se benefician de políticas migratorias “fortaleza” para ocultar as súas prácticas.

No caso do Estado español preocúpanos especialmente:

  • O sistemático incumprimento do principio de non devolución que impide identificar a vítimas de trata e expulsalas sen que se lles ofreza a protección á que teñen dereito.
  • Que o dereito de asilo non sexa nun mecanismo de defensa para as vítimas de trata. Unha vítima de trata ten dereito a recibir protección internacional (asilo ou protección subsidiaria) se existe risco de persecución ou danos graves no caso de que volva ao país de orixe.
  • A falta de recursos suficientes para atender ás vítimas, e que existan mecanismos de protección axeitados para  aquelas que non se atreven a denunciar, ou cuxa denuncia non consegue deter explotadores, que as deixa dobremente desprotexidas e sen opcións para renovar as súas vidas.
  • A ausencia dunha lei que contemple as diferentes modalidades de explotación existentes provocando que as vítimas de trata en xeral non conten cunha verdadeira protección, limitándose no caso das extracomunitarias á obtención da documentación de residencia.
  • A tendencia por parte das autoridades a desincentivar a aquelas vítimas de trata a que soliciten o acceso a protección internacional cando deberían ser documentadas como refuxiadas.

Ante esta grave situación de desprotección, no Día Internacional contra a trata de persoas lembramos aos poderes públicos españois que teñen a obrigación de protexer e apoiar ás vítimas de trata e dar unha resposta eficaz a través da xustiza penal que poña fin á impunidade dos traficantes, para o que esiximos:

  • Unha lei integral contra a trata e un plan de loita contra a explotación laboral, que contemple as diferentes modalidades de explotación existentes como instrumentos eficaces.
  • Aumentar os recursos para identificar e asistir ás vítimas, mellorar as accións do sistema xudicial, a protección de testemuñas para as vítimas e seguir mellorando a capacitación da policía para que sexan capaces de identificalas dunha maneira adecuada e eficaz.
  • Pór fin a todas as prácticas que non garantir o principio de non devolución como as devolucións sumarias e exprés en Ceuta e Melilla.

Lembramos que o Estado español ten a obriga de respectar, protexer e garantir os dereitos das vítimas de trata prestando asistencia humanitaria, xurídica e financeira e de intensificar a cooperación internacional para combater e poñer fin a este grave delito.


Free Carola

Mediterráneo: Fronte á guerra contra as persoas migrantes, a solidariedade non cederá máis!

Martes 2 Xullo 2019

Denunciamos as políticas dos países europeos que bloquean o acceso á prestación de asistencia humanitaria e ao rescate de persoas no mar e criminalizan ás persoas que defenden o dereito á vida.

Tras 17 días de espera na mar, e tras obter como única resposta os continuos ataques nos medios de comunicación por parte do Ministro de interior italiano Matteo Salvini e o silencio dos estados europeos, Carola Rackete, capitá do SeaWatch 3, a noite do 28 de xuño de 2019, decidiu desafiar a prohibición de atracar no porto da illa de Lampedusa.

O seu obxectivo; salvar a vida de 40 persoas.

En lugar da alegría e o apoio por conseguir este obxectivo, ao entrar en porto o sábado, tivo que sortear o bloqueo dun barco da Mariña italiana que bloqueaba o acceso a porto seguro. Non só iso; á súa entrada, as persoas migrantes e refuxiadas foron desembarcadas e colocadas no “hotspot” da illa. A capitá arrestada e posta a disposición xudicial, pode ser acusada de “axuda á entrada irregular” ou “resistencia ou violencia contra un buque de guerra”, delitos que poden levar 15 anos de prisión e 50,000 euros de multa

 A teatralización e dramatización desta operación de rescate, orquestrada por Matteo Salvini, permítelle apoiar o seu decreto de lei “seguridade bis”, que entrou en vigor o 15 de xuño de 2019 (antes da súa aprobación no parlamento italiano). Un decreto que ten como único obxectivo reforzar a criminalización das migracións e a solidariedade, penalizando aos capitáns de buques e armadores que contraveñan a prohibición de entrada en augas territoriais italianas. Todo iso a pesar de que esta prohibición é contraria aos convenios internacionais ratificados por Italia, que establecen a obrigación de atracar nun lugar seguro para as persoas rescatadas no mar.

 Ante esta vergoñosa situación, a resposta de Europa foi  un silencio enxordecedor durante varios días, que foi roto polo compromiso de Francia, Alemaña, Portugal, Luxemburgo e Finlandia para “distribuír” aos sobreviventes. Un paradoxo nun territorio que aínda tendo 500 millóns de habitantes, necesita de “intercambios diplomáticos intensos” para recoñecer os dereitos fundamentais a 40 persoas.

 As consecuencias da ausencia de resposta engádese á falta de asunción de responsabilidades no rescate por parte dos estados europeos, a cal contribúe ao aumento da taxa de mortalidade no Mediterráneo e tamén ao aumentando a violencia contra as persoas migrantes varadas alén do Mediterráneo, nos países nos que a UE apoia a súa política migratoria, incluída unha Libia en guerra.

 A  ONG que operan o rescate no mar son a resposta cidadá que está a pór luz sobre as fronteiras de Europa, sendo o único freo a esta política de externalización e por isto están a ser atacadas. 

Unha resposta cidadá de mobilización desconforme con estas políticas mortais, que centra a súa mirada no apoio ás persoas migrantes e no recoñecemento de dereitos e pon o foco no feito de que a violencia destas políticas ao longo de 30 anos está a alimentar alimentado ideas racistas e sexistas, como o demostran os lamentables insultos misóxinos contra a capitá Rackete por parte de políticos e moitos cidadáns anónimos.

 No lado positivo, a resposta da cidadanía en Lampedusa, Roma e en moitos máis lugares; varios deputados permaneceron a bordo do SeaWatch3 ata que todos puideron desembarcar; cidadáns e cidadás da illa encerráronse máis dunha semana pedindo que os exiliados sexan desembarcados; lanzáronse convocatorias de mobilización en varias cidades italianas?

Estas mobilizacións non se deteñen en Italia, é o mundo enteiro o que vén do apoio!

Por todo iso, 17 países de Oriente Medio, África e Europa, desde a rede Migreurop solidarizámonos coas persoas migrantes e refuxiadas, con toda a tripulación do Sexa Watch 3, así como con todas as demais persoas que foron criminalizadas polos seus actos de solidariedade nos últimos anos, xa sexan membros de ONG ou pescadores das beiras do sur do mediterráneo.

Sabemos que se a solidariedade é atacada violentamente hoxe, é porque se erixe como un último baluarte contra a guerra contra os migrantes liderados polos estados. A coraxe de Carola Rackete tantas outras activistas menos coñecidas, demostra que solidariedade está lonxe de ser acalada.

Polo dereito á libre circulación de todas as persoas!

Migreurop


Na Festa Intercultural do Toural

1 xullo 2019.

O pasado 20 de xuño estivemos no CPI O Toural de Vilaboa para compartir, como cada ano, a Festa Intercultural, despois dun curso académico de esforzo pola integración.

Con mesa de reciclaxe, obradoiro de circo, teñido de camisetas, dinámicas de inclusión (a cargo do equipo educativo de Diversidades Acolle), comida internacional, percusión con bidóns, pompas de xabón, taller de astronomía e moitas máis actividades divertidas e nutritivas.

Gracias por deixarnos formar parte!


Eliana e Alisson con Belén en Catoira. Elaine 2.0

Diversidades Acolle participa no Proxecto Elaine

Consecuencias familiares das longas xornadas de Traballo

O pasado 19 de xuño, a Asociación Diversidades Acolle presentou un relatorio sobre “Consecuencias familiares relacionadas con las largas jornadas de trabajo de inmigrantes y refugiados” nas xornadas do proxecto Elaine celebradas no Concello de Catoira.

A mesa redonda estivo moderada por Belén Arranz, sendo as relatoras Eliana Mendoza e Alisson Castro. O contido da súa intervención pode ser consultado a través das súas achegas:


Remata o curso Sociedade de Acollida 2019

O pasado 10 de maio rematou o curso sobre “Introdución á Sociedade á de Acollida” correspondente ao primeiro semestre de 2019. O curso contou cunha notable participación, especialmente de persoas procedentes de Brasil e, en menor medida, de China.

Como ven sendo habitual, a aprendizaxe da lingua española e o coñecemento do contexto sociocultural e administrativo do nos país foron os contidos centrais impartidos durante o curso.

A Parroquia do Sagrado Corazón de Xesús volveu facer de anfitriona esta iniciativa de formación que conta xa con cinco anos de percorrido.

Novamente o curso foi posible mediante o financiamento do Fondo Social Europeo e da Consellería de Política Social da Xunta de Galicia.


Unha aposta pola diversidade

Inmigración e Refuxio: a experiencia da Asociación Diversidades

Participamos no serán de onte en Salceda de Caselas, no espazo alternativo Diverso &e Vegano, nun apaixoante coloquio sobre a crise das persoas refuxiadas e o papel da cidadanía activa e solidaria.

Unha aposta pola diversidade from Santiago González Avión


8M 2019

Category : Igualdade , Novas

Comunicado

Red Acoge apoya la HUELGA FEMINISTA convocada para el próximo 8 de marzo y nos unimos a la gran alianza internacional entre las mujeres para seguir luchando por nuestros derechos.

Las actuales fronteras provocan desigualdades generando la vulneración de los derechos de las mujeres migrantes en los contextos de migración y refugio tanto en los países de origen como en los de tránsito y destino.

La falta de vías legales y seguras para la migración tiene como consecuencia que miles de mujeres y niñas se vean obligadas a abandonar sus países, mueran cada año durante el camino por las políticas de disuasión, externalización, militarización y robustecimiento de la seguridad del control de fronteras. Estas políticas dejan a las mujeres y niñas en una situación de mayor vulnerabilidad siendo forzadas a cruzar por vías inseguras que las expone a una violencia sistémica: violencia sexual, semiesclavitud, trata y tráfico de sus cuerpos.

También hay importantes muros internos que menoscaban los derechos de las mujeres y niñas migrantes que sobreviven y que se ven obligadas a estar en situación administrativa irregular en el Estado español. Esta situación les deja especialmente desprotección frente a todo tipo de violencias y la explotación laboral ya que la denuncia puede suponer la apertura de un expediente sancionador de extranjería o la detención para la expulsión.

Por todo esto, Red Acoge se suma al rechazo de la violencia de género, racista y xenófoba que sufren las mujeres migrantes en las fronteras, en los CIEs, en las calles, en nuestros lugares de trabajo y en nuestros barrios.

En el Día Internacional de la Mujer nos unimos a las reivindicaciones de las mujeres migrantes y exigimos:

·         El reconocimiento de los derechos de las mujeres en contextos migratorios siendo protagonistas y sujetos políticos en los procesos de movilidad humana.

·         Un cambio radical en el enfoque y la orientación de la política en materia de asilo e inmigración y crear vías seguras, accesibles y regulares para la movilidad de las personas.

·         La modificación de la ley de extranjería para garantizar la de seguridad jurídica y protección a las mujeres inmigrantes en situación administrativa irregular asegurando la denuncia segura ante la vulneración de sus derechos.

·         El cierre de los Centros de Internamiento de Extranjeros.

·         Modificar la Ley de Protección de la Seguridad Ciudadana para que cesen las redadas, el acoso y la discriminación racista que sufren las mujeres migrantes y racializadas en el espacio públicos.

·         La equiparación de los derechos laborales de las mujeres trabajadoras del hogar y la protección efectivas de los derechos de las jornaleras y porteadoras.

Recordamos a los poderes públicos españoles que la igualdad de género es un derecho y que por tanto tienen la obligación de respetar, proteger y hacer efectivos los derechos reconocidos en la Convención sobre la Eliminación de Todas las Formas de Discriminación contra la Mujer (CEDAW). Solo de esta forma se abordarán las causas profundas de la discriminación que siguen restringiendo los derechos de las mujeres y se conseguirán las metas propuestas en la Agenda 2030 y específicamente en el Objetivo de Desarrollo Sostenible 5, posibilitando la contribución significativa de las mujeres al desarrollo humano sostenible.


Curso para solicitantes de protección internacional

Curso en VIGO
Prazo de inscrición: del 21 de febreiro al 1 de marzo
de 2019.
As persoas interesadas en realizar o curso deberán:

  1. Cubrir o formulario accesible no seguinte
    enlace: https://goo.gl/forms/OrRtWE0oh4LFMJA42
  2. Presentar, dentro do prazo de inscrición, a documentación
    acreditativa de haber solicitado ou ter concedido o estatuto de protección internacional no seguinte enderezo: Asociación Diversidades Acolle. R/García Barbón, 36, 3º, Oficina 1. 36201
    Vigo. Tel. de contacto 886 117 990.

Os formularios de inscrición que non se acompañen da presentación da documentación acreditativa, non serán tomados en conta.

REQUISITOS MÍNIMOS DE ADMISIÓN
Ter acreditada a condición de solicitante do estatuto de protección internacional ou estar en posesión do mesmo.
CONFIRMACIÓN DA ADMISIÓN
Transcorrido o prazo de inscrición, os/as solicitantes admitidos/as, así como aqueles/as que non obteñan praza, serán notificados vía correo electrónico.
En caso de que la demanda de solicitudes de inscrición supere o número de prazas previsto, se efectuará un proceso de selección para que se requirirá aos/ás solicitantes, se fose necesario, documentación adicional.
Dita selección realizarase en base aos seguintes criterios, no orde en que figuran:

  • Data de solicitude de protección internacional máis recente
  • Acción afirmativa de xénero
  • Diversidade funcional
  • Solicitante con familiares a cargo

GASTOS DE DESPRAZAMENTO
Os/as asistentes ao curso poderán recibir ata un máximo de 60€ en concepto de reembolso de gastos de desprazamento en transporte público. Para iso deberán presentar, unha vez finalizado o curso, os xustificantes
dese gasto (billete ou xustificante de pago que acredite o desprazamento en las fechas de impartición del curso).